| تبليغات | X |
مرغ خوشخوان آوازه ی جهان
چرا با اینکه موجودات با ذات حق نسبت مساوی دارند ، مختلف و متفاوت آفریده شده اند ؟ چرا یکی سیاه است و دیگری سفید ؟ یکی زشت است و دیگری زیبا ؟ یکی کامل است و دیگری ناقص ؟ چرا یکی فرشته است و دیگری انسان و سومی حیوان و چهارمی نبات و پنجمی جماد ؟ چرا به عکس نشد ؟ چرا حیوان ، فرشته و فرشته ، حیوان نشد ؟ چرا در میان مخلوقات فقط انسان ، انسان آفریده شد که مستعد تکلیف و ثواب و عقاب باشد اما سایر موجودات چنین نیستند ؟ اگر خوب است چرا همه اینچنین نیستند ؟ و اگر بد است چرا انسان اینچنین آفریده شده است ؟ مطلب عمده این است که نظام عالم را بشناسیم . آیا نظام عالم یک نظام قراردادی است یا یک نظام ذاتی ؟ معنی خلقت و آفرینش از این نظر چیست ؟ آیا معنی آن این است که خداوند مجموعی از اشیاء و حوادث را می آفریند در حالی که هیچ رابطه ی واقعی و ذاتی میان آنها نیست ، بعد آنها را به صف می کشد و یکی را پشت سر دیگری قرار می دهد و از این قرارداد ، نظام و سنت ، و مقدمه و نتیجه ، و مغیا و غایت پیدا می شود ؟ یا آنکه روابط علل و اسباب با معلولات و مسببات ، و روابط مقدمات با نتایج ، و روابط مغیاها با غایتها طوری است که قرار گرفتن هر معلولی و مسببی در دنبال علت و سبب خود ، و قرار گرفتن هر نتیجه به دنبال مقدمه ی خود ، و قرار گرفتن هر غایت به دنبال مغیای خود ، عین وجود آن است ، و به اصطلاح : « مرتبه ی هر وجود در نظام طولی و عرضی جهان مقوم ذات آن وجود است » آنچنانکه مراتب اعداد هستند . اینک توضیح و مثالی از اعداد : در اعداد می بینیم که عدد « یک » قبل از عدد « دو » و عدد « دو » قبل از عدد « سه » و بعد از عدد « یک » است ؛ و همچنین هر عددی غیر از عدد « یک » ، بعد از عددی و قبل از عدد دیگر است . هر عددی مرتبه ای را اشغال کرده است و در مرتبه ی خود احکام و آثاری دارد و مجموع اعداد که محدود به حدی نیستند نظامی را به وجود آورده اند . اعداد چه وضعی دارند ؟ آیا وجود و ماهیت اعداد ، با درجه و مرتبه ی آنها دو امر جدا گانه اند و هر یک از اعداد از خود وجود و ماهیتی مستقل از درجه و مرتبه ی خود دارد و می تواند هر مرتبه و درجه ای را اشغال کند ؛ مثلا عدد پنج به هر حال عدد پنج است و فرقی نمی کند که میان عدد چهار و عدد شش باشد و یا میان عدد شش و عدد هشت ، و آن چیزی که میان عدد چهار و عدد شش قرار می گیرد عدد هفت باشد ؟ آیا اینطور است ؟ آیا وقوع هر یک از اعداد در هر مرتبه ای با حفظ ماهیت آنها ممکن است ؟ مانند انسانهایی که در اجتماع ، مراتبی را اشغال می کنند و آن مراتب اجتماعی تاثیری در هویت و ماهیت آنها ندارد ؛ هویت و ماهیتشان هم هیچ بستگی به آن مراتب ندارد ؛ یا کار بر خلاف این است ؟ عدد پنج ، ماهیتش پنج است ، پنج بودن پنج ، با مرتبه و درجه اش ، یعنی با اینکه میان عدد چهار و عدد شش باشد یکی است نه دو تا ؛ فرض وقوع عدد پنج در میان عدد شش و عدد هشت مساوی است با اینکه پنج ، پنج نباشد ، و خود هفت باشد ، یعنی پنج مفروض و خیالی ما پنج نیست ، بلکه همان هفت است که در جای خود قرار دارد و ما به غلط و توهم ، نام آن را پنج گذاشته ایم . به عبارت دیگر : فرض اینکه عدد هفت در جای پنج قرار گیرد صرفا یک تخیل پوچ و بی معنی و غیر معقولی است که خیال و واهمه ی ما انجام می دهد . اکنون ببینیم نظام علل و معلولات ، و اسباب و مسببات ، و مقدمات و نتایج ، چگونه است ؟ آیا اینها یک بار آفریده می شوند و بار دیگر جا و مرتبه برای آنها قرار داده می شود ؟ و یا اینکه وجودشان مساوی است با مرتبه ای که در آن مرتبه قرار گرفته اند ؟ مثلا سعدی در مرتبه و درجه ی خاصی از شرایط مکانی و زمانی قرار گرفته است که در نتیجه از لحاظ زمانی بر ما تقدم دارد . آیا سعدی آفریده شده و سپس در آن شرایط خاص قرار گرفته است ؟ و یا وجود سعدی مساوی است با آن درجه ی خاص از وجود با همه ی آن شرایط ؛ زمان و مکان و مرتبه و مقام و نسبتهایی که سعدی با اشیاء دیگر پیدا کرده است جزء فرمول وجود سعدی است ؛ وجود سعدی یعنی مجموع آنها ؛ علیهذا جدا کردن سعدی از زمان و مکان خود یعنی جدا کردن سعدی از خود ؛ یعنی اینکه سعدی ، سعدی نباشد ، بلکه مثلا جامی را که در زمان بعد است سعدی فرض کرده و نام سعدی به آن داده ایم . بحث نظام وجود ، بحث دلکشی است . برخی پنداشته اند که اگر نظام هستی و قرار گرفتن هر معلولی را در جای خود یک امر ضروری و قطعی بدانند نوعی محدودیت برای قدرت و اراده ی باری تعالی قائل شده اند ؛ غافل از اینکه سخن در این نیست که چیزی غیر از خود موجودات جهان در جهان است که باید باشد و تخلف پذیر نیست و آن چیز همان نظام و ترتیب موجودات است ؛ سخن در این است که ترتیب و نظام موجودات عین وجود آنهاست که از ناحیه ی ذات حق افاضه می شود ؛ اراده ی حق است که به آنها نظام داده است ولی نه به این معنی که با یک اراده آنها را آفریده و با اراده ای دیگر به آنها نظام داده است تا فرض شود اگر اراده ی به نظام برداشته شود ، اراده ی به اصل آفرینش آنها باقی بماند . چون وجود موجودات و مرتبه ی وجود آنها یکی است ، اراده ی وجود آنها عین اراده ی نظام ، و اراده ی نظام عین اراده ی وجود آنها است . ادامه دارد ... درباره وبلاگ
 ققنوس وار بـال بـر آتـش هـمی زنـم
تا ره برم در آتش خود بر کمال خویـش ما بـعد مـرگ زنـدگی آغـاز مـی کنیم یابـیم جـاودانـگی از ارتـحــال خـویـش منوی اصلی
آرشیو مطالب
هفته سوم آبان 1388
هفته اوّل شهریور 1388 هفته چهارم فروردین 1388 هفته سوم دی 1386 هفته دوم دی 1386 هفته چهارم آذر 1386 آرشيو پیوندها
دیر نو
مرثیه این جا چاه تنهایی ... اینجا؛ پانصد متری دیر مغان دست نوشته های یک دانشجو عاشقان علی(ع) ماه بني هاشم عباس(ع) زیبایی های اینترنت یک بشقاب روانشناسی با سس سیاست ! دست گرم، نشريه اي براي تو نگاهی نو السلام علیک یا ابا صالح المهدی عشق اللهی اثری از بودن نسل بیدار یک ایرانی در آمریکا! واژگون ... دل نوشته لله رمز وجودی من آخرین مطالب
چراغ چشم تو
آفتاب می شود بدون شرح تولد ... آقا ، در این کویر تو باران رحمتی ! زندگي دین و سیاست بلکه شهدا زنده اند ... پیرمرد های کاموایی عدل الهی (2) امکانات
|