یزد سخت‌کوش ما
بنده به شما عزيزان يزد هميشه علاقه داشته‌ام و يزد و يزدى را ما هميشه دوست داشته‌ايم و بى‌دليل هم نبوده اين دوستى؛ علت اين است كه شما داراى ايمان و سخت‌كوشى هستيد. ايمان و تلاش و كوشش مداوم و جدى و پى‌گير در هر انسانى آن انسان را آباد مى‌كند، در هر مجموعه‌اى آن مجموعه را آباد مى‌كند، در هر شهرى، در هر كشورى، در هر برهه‌اى از تاريخ آن شهر را آن كشور را آن مقطع تاريخى را آباد مى‌كند و بحمدالله يزد عزيز ما و شما برادران و خواهران يزدى از ايمان و از سخت‌كوشى برخوردار بوده‌ايد و هستيد. (مقام معظم رهبری ، ۱۷/۰۹/۱۳۶۲ )

آن چنان که قلبم را سخت به درد آورد ،

آرزو کردم اي کاش هم اکنون همچون مسيح ،

بي درنگ ، آسمان از روي زمين برم دارد .

یا لااقل همچون قارون ،

زمين دهان بگشايد و مرا در خود فرو بلعد .

اما ... نه ،

من نه خوبي عيسي را داشتم و نه بدي قارون را . 

من يک « متوسط » بي چاره بودم و ناچار ،

محکوم که پس از آن نيز « باشم و زندگي کنم » . 

نه ، باشم و زنده بمانم .

و در اين « وادي حيرت » پر هول و بيهودگي سرشار ، گم باشم .

و همچون دانه اي که شور و شوق هاي روييدن در درونش خاموش مي ميرد ،

و آرزوهاي سبز در دلش مي پژمرد ،

در برزخ شوم اين « پيداي زشت »

و آن « ناپيداي زيبا » ، خرد گردم .

که اين سرگذشت دردناک و سرنوشت بي حاصل ماست .

در برزخ دو سنگ اين آسياي بي رحمي که ...

« زندگي » نام دارد !      

                                                                 « دفترهاي سبز ، دکتر علي شريعتي »